Blog

You are browsing the archive for Poems កំណាព្យ.

កំណាព្យៈ គុណអ្នកម្ដាយ Poem: Mother

December 2, 2009
  1. ១១ឧសភាទិវាអ្នកម្ដាយ ថ្លែងពីគុណហើយអរគុណអ្នកថ្លៃ អ្នកម៉ែបង្កើតរូបកូនប្រុសស្រី ចិញ្ចឹមថ្នមបីពីតូចដល់ធំ ។

  2. ពេលកូនមកចាប់ផ្ទុំនៅក្នុងផ្ទៃ អរពេកក្រៃដូចបានពេជ្រមួយគ្រាប់ ដែលមានតម្លៃគ្មានអ្វីមកគាប់ ម៉ែស៊ូអត់ធ្មត់រក្សាជីវិត ។

  3. ៩ខែ១០ថ្ងៃនៅក្នុងផ្ទៃអ្នក ម៉ែថ្នមទុកដាក់ដោយប្រុងប្រយត្ន័ ខ្លាចក្រែងរូបកូនរបូតផុតបាត់ ស្ទើរបែកប្រម៉ាត់ម៉ែនៅស៊ូទ្រាំ ។

  4. ដល់ពេលកំណត់កូនត្រូវកើតមក កូនពៅពន្លកស្ងួនមាសម្ដាយអើយ ឈឺចាប់ខ្លាំងណាស់ទ្រាំមិនបានឡើយ សើ្ទរស្លាប់ទៅហើយដួងព្រលឹងម៉ែ ។

  5. ទឹកភ្នែកម៉ែហូរជោគជាំដើមទ្រូង ដូចត្រូវអន្លូងគេវាយដំធាក់ សូមកូនកើតមកក្ដីសុខកុំអាក់ ចូរគ្រប់ឧបសគ្គិចៀសចេញអោយឆ្ងាយ ។

  6. ខាំមាត់អត់ធន់ដល់ទោរទន់ប្រាណ ដល់កូនកើតបានស្រាកស្រាន្តផុតទុក្ខ ឈាមហូរតក់ៗស្រក់ទៅជាថ្លុក ម៉ែពើតផ្សាចុកពន់ពេកប្រមាណ ។

  7. លុះដល់កូនធំម៉ែអោយចូលរៀន វិជ្ជាជាស្ពានទៅអនាគត ម៉ែចែកអោយកូនទាំងរំពឹងទុក ថាទៅថ្ងៃមុខកូនបានថ្កុំថ្កើង ។

  8. កូនអរគុណព្រះសំរាប់អ្នកម៉ែ សូមព្រះតាមថែរដល់រូបអ្នកម្ដាយ មានសុខភាពល្អជីវិតប្រពៃ ព្រះពរព្រះអោយដល់រូបអ្នកម៉ែ ។

  9. ម៉ែអើយអ្នកម៉ែកូនស្រឡាញ់អ្នក គុណម៉ែពិតជាក់ជាធំជាងភ្នំ ម៉ែចិញ្ចឹមកូនពីតូចដល់ធំ ផ្ដល់ក្ដីស្រឡាញ់នឹងភាពកក់ក្ដៅ ។

  10. កូនចាំមិនភ្លេចឡើយគុណអ្នកម៉ែ គុណអ្នកឡើងទ្វេរមួយទៅជា១០ អ្នកម៉ែមើលកូនយ៉ាងប៉ិនប្រសព្វ អ្នកម៉ែនេះពិតកំពូលអ្នកម្ដាយ ។

ដោយ​ ហេង ពិសិដ្ឋ /២០០៦

Accent and Punctuation symbols by Rote វណ្ណយុត្តិមេសូត្រ

December 1, 2009

by Pery

(For larger view press and hold “Ctrl” and press “+”, and “-” for smaller view)

(ព្រហ្មគិត) ដកស្រង់ពី ពូវ អ៊ុម

អ្នកអើយរីសញ្ញា ត្រូវសិក្សាចេះឲ្យមុត

ឲ្យស្គាល់គ្រឿងវណ្ណយុត្តិ ចូរឧស្សាហ៍គិតរំពឹង

(បន្តក់​់)

សញ្ញាមួយនោះណា រាងរូបាទ្រង់ដូចស្នឹង

បន្តក់វណ្ណយុត្តិហ្នឹង កាត់ស័ព្ទវែងជាស័ព្ទខ្លី។

(មូសិកទន្ត ៉)

ស្នឹងពីរដាក់ទឹមគ្នា លើអក្ខរាប្រែសំដី

ឈ្មោះមូសិកទន្តី ធ្មេញកណ្តុរចូរចាំទុក។

(សំយោគសញ្ញា​័)

វណ្ណយុតិ្តមួយនោះនៃ រាងឧបមេយ្យដូចជាភ្លុក

គជសារ “ង” ទៅមុខ ហៅថាសំយោគសញ្ញា ។

(របាទ ៌)

របាទជាវណ្ណយុតិ្ត តួសន្មតជំនួស “រ”

ទ្រង់ទ្រាយក្រងក់ “ង” ដូចលំនាំកក្រសារ ។

(អស្ដា​៏)

សញ្ញាមួយវិញនោះ អស្តាស្មោះរាងកាយា

អ្នកប្រាជ្ញបញ្ញត្តថា ឲ្យប្រើលើ “ដ” នឹង “ក” ។

(ទណ្ឌឃាត ៍)

ទណ្ឌឃាតសម្លាប់បង់ តួមួយអង្គនៃអក្ខរា

ដែលលើសពីស័ព្ទថា តាមតម្រាគេឥតចោល​​ ។

(វិសជ៌នីយ ះ)

វិសជ៌នីយសញ្ញានោះរុញស័ព្ទជាអះ ដូចប្រើពាក្យ “ទោះ”

“ខ្វះ” “មោះ” “សោះ” “បោះ”​​ សឹងក្បិលពីរ ។

(កុក្កុនេត្រ​)

សញ្ញាវង់ភ្លែកមាន់ ចូរកុំកាន់ក្នុងដួងចៃ

អ្នកប្រាជ្ញលោកកេខៃ ទុកជាដើមផ្តើមសេចក្តី​​ ​។

(កាកបាទ​៎)

កាកបាទខ្វែងជើងក្អែក ជាចំណែកសញ្ញាទោស

ឋិតលើពាក្យពំនោល ដូចជា ចា៎ះ នុ៎ះ ណា៎នៃ​ ។

(វង់ក្រចក ( )​)

ពាក្យខ្វះគួរបដិសេធ តែដោយហេតុលុបមិនបាន

ច្នោះហើយទុកឲ្យមាន ដាក់នៅក្នុងវង់ក្រចក ។

(អព្ភន្តរះ ”  “)

សញ្ញាជាក្រោយនេះ នាមជាអព្ភន្តរី

ប្រត្ប៍ក្សពាក្យក្នុងទី​ ដែលត្រូវឃើញយល់ជាក់ស្តេង ។

(។ល។ លះ)

មាតិកាសំដែងវែង គេចាចែងទុកលៃលក

ដាក់ប្រួមពាក្យនោះមក​ តំណាងជាសញ្ញាលះ ។

(បរិយោសាន ៚)

បរិយោសានសោត ឬគោមូត្រចប់សំដី

សំដែងរឿងអ្វីៗ ចូរយើងដឹងដោយដំណើរ ។

(ខណ្ឌ​​  ។)

រីខណ្ឌសញ្ញាកាត់ ជាសង្កាត់ចាកស្ទាក់ស្ទើរ

ឲ្យសេចក្តីប្រសើរ ឯរូបភាពដូចឈើច្រាន ។

(រជ្ជុសញ្ញា/យតិកង្គ  - )
សញ្ញាជាបណ្ដាច់ ក្រោយសំរេចមួយនេះឯង

ភ្ជាប់បាទកាព្យចាចែង ដែលព្យាង្គបែកចេញពីគ្នា ។

រីឈ្មោះសញ្ញានោះ ចូរចាំចុះកុំកង្ខា

យតិកង្គនាមា ឬរជ្ជុសញ្ញា ដរាបទៅកុំបីធ្លោយ​ ។